………en dat klopt ook voor etappe 3 en 4.

Etappe 3 (Mayrhofen – Brixen: 94.4 km en 2252 hm) was een zeer saaie etappe met een lange klim en daarna veel kort op en af werk, waar we lekker gas konden geven. Met Sabine in het wiel nog een groepje mannen los gereden, dus dat ging best lekker. Resultaat was een 19e plaats.

Etappe 4 (Brixen – St. Vigil. 67.5 km en 3012 hm) was andere koek met twee zeer lange klimmen. Over de hitte hadden we het al gehad, dus dat doen we niet meer (maar het was wel warm!!). Onvermijdeljk was dat op de lange klimmen de lichte klimgeitjes voorbij kwamen zeker omdat het bij zowel Sabine als bij mij niet echt lekker liep. Wellicht iets te veel gegeven op de dag ervoor, of was er iets anders aan de hand? Ondanks de zware klim toch een 20e plaats weten te bereiken.

Etappe 5 (St. Vigil – Arabba: 50,9 km en 2337 hm) was vooraf tot de Nederlandse etappe gedoopt. De klimmen waren niet heel steil en ook niet heel lang, dus onze power vs de klimgeitjes zou dit keer in ons voordeel moeten uitpakken. Helaas mocht het niet zo zijn. Sabine stond op met een pijnlijke strot, snot in het hoofd en lichte verhoging. Tijdens de etappe reed Ronald dus naast een hijgend postpaard waarbij elk heuveltje een berg leek. Stukken geduwd en getrokken hebben we uiteindelijk het dorpje Arabba op 1600 meter hoogte weten te bereiken. Deze etappe was zeer mooi omdat we steeds hoog bleven. Resultaat was uiteindelijk een 29e plaats. Dat het wel degelijk een Nederlandse etappe was bleek uit de 9e plaats van het Bike-Zone Racing Team.

Etappe 6 (Arabba – Predazzo: 76.1 km en 2702 hm) Ondanks paracetamol, neusdruppels en andere medicijnen werd Sabine slechter wakker dan ze was gaan slapen. Inmiddels had ik ook een fijne keelpijn ontwikkeld, dus lang zitten twijfelen of starten nog zin had. Toch besloten om het te doen, maar al na 2 km was de temperatuur van Sabine opgelopen tot ongekende hoogte en viel ze bijna van haar fiets. Dit was het moment om alsnog te besluiten niet verder te gaan. Geen leuke beslissing, die ook gepaard is gegaan met wat traantjes, maar was helaas wel onvermijdelijk. Aangezien ons volgteam al aan de andere kant van de pas zat en de organisatie geen auto ter beschikking had, zijn de begeleiders van 3 andere Nederlandse teams zo vriendelijk geweest ons met onze fietsen in de camper plaats te laten nemen en over de pas te brengen. (Andre en Ans, Bedankt!!)

Kortom, einde TransAlp 2007 na 5 etappes (in totaal 384,80km en 13153 hm gereden) en 2 km in etappe 6.

Donderdag zijn we gelijk naar Torbole gereden (plaatsje naast Riva, waar we ieder jaar wel gaan biken) en zijn we vooral aan het slapen en nog meer medicijnen aan het nemen….. Hopelijk zijn we morgen fit genoeg om de fnishers in Riva welkom te heten!

Helaas kunnen we via deze computer geen foto’s uploaden dus die volgen later nog.